Schreeuwende en scheldende ouders

Posted on 24 mei 2016

4


Het is een bekend probleem. Schreeuwende en scheldende ouders die hun kinderen ‘aanmoedigen’ of commentaar hebben op de scheidsrechter. Geen al te best voorbeeld natuurlijk. En het ontneemt kinderen het plezier in de sport. Vandaar dat de KNVB besloten heeft een pilot te starten. Ouders mogen alleen nog van een afstandje toekijken.

Kinderen schijnen het fantastisch te vinden. Want vooral jonge kinderen vinden die schreeuwende ouders toch wel een beetje eng. Maar lang niet alle ouders vinden het een even goed idee. Want hoe kunnen ze nu betrokkenheid tonen bij hun kinderen? En waarom moeten de goeden onder de kwaden lijden?

Ik vind eigenlijk dat die ouders een punt hebben. Niet dat ik van mening ben dat de pilot van de KNVB teruggedraaid zou moeten worden. En ik vind al helemaal niet dat we zouden moeten wennen aan schreeuwende ouders langs de lijn. Maar de vraag hoe ouders betrokkenheid kunnen tonen, wordt niet beantwoord. Net zo min als de vraag waarom de goeden moeten lijden onder de kwaden.

Waarom pakken voetbalclubs het niet anders aan? Eventueel in samenwerking met gemeenten en wijk- of basisteams? Ouders van kinderen die zich inschrijven bij een voetbalclub zouden verplicht les kunnen krijgen in het begeleiden van hun kind. In combinatie met een jaarlijkse herhalingscursus, is dat goed voor de club, goed voor de kinderen en goed voor de ouders. Want zij zijn zo bewuster bezig met de opvoeding van hun kind.

Ouders die samen spreken over de opvoeding van hun kind. Dat zou toch normaal kunnen zijn? Misschien dat de kwaden dan kunnen leren van de goeden. Ik ken voetbalclubs die experimenteren met dit soort plannen. Dat lijkt me beter dan accepteren dat kinderen moeten spelen zonder publiek, omdat sommige ouders zich niet kunnen gedragen.

Posted in: Uncategorized