Prudente begroting. Laat me niet lachen.

Posted on 2 september 2014

0


Met de nieuwe begroting gaat de werkende Nederlander er naar het schijnt 0,25% op vooruit. De premie voor zorgverzekeringen gaat weliswaar omhoog. Maar lage inkomens worden daarvoor gecompenseerd door een toeslag. Er komt ook een (geringe) belastingverlaging in de eerste schijf. En door een verhoging van de arbeidskorting gaan middeninkomens er iets op vooruit. Het verdelen van kleingeld heeft bij het vaststellen van deze begroting prioriteit. Alsof er geen grotere problemen zijn.

Minister Dijsselbloem presenteerde deze week, in zijn eigen woorden, een prudente begroting. Aanvankelijk had ik geen idee wat hij bedoelde. Maar waarschijnlijk wilde hij daarmee zeggen dat er helaas maar hele kleine presentjes kunnen worden uitgedeeld. De kiezer wordt gezien als consument. En een begroting lijkt alleen te gaan over koopkracht plaatjes. Koopkracht is belangrijk. Maar er zijn grotere problemen dan de vraag of een werkende Nederlander in 2015 0,25% meer of minder te besteden heeft.

Door alle plannen die het kabinet in razend tempo door wil voeren, lopen gemeenten, instellingen en burgers grote risico’s. In Den Haag lijken ze horende doof en ziende blind. En wijzen ze gewoon naar gemeenten. “Zij zijn verantwoordelijk. En als ze de bezuinigingen niet halen, dan betalen ze het verschil maar uit eigen middelen bij.” Dat doen ze ‘goed’ daar in Den Haag. Schuif in razend tempo enorme verantwoordelijkheden richting gemeenten. Geef daarvoor veel minder geld. Zorg dat er tot op het allerlaatste moment veel onduidelijk blijft. Geef onmogelijke opdrachten. Stel bijvoorbeeld dat er veertig procent moet worden bezuinigd op de thuiszorg, maar dat er geen ontslagen mogen vallen!? Zorg voor een administratieve ellende die zijn weerga niet kent. En noem, wanneer duidelijk wordt dat de problemen wel erg groot dreigen te worden, gemeenten incompentent.

Het zou de regering sieren wanneer ze in de begroting een flinke post onvoorzien zouden opnemen, waarmee de ellende die ze grotendeels zelf veroorzaakt hebben, tenminste voor een deel kan worden opgelost. Ik ben ook een kiezer. Ik wil geen regering die zich bezig houdt met het verdelen van kleingeld en alle verantwoordelijkheden afschuift op een ander. Ik wil een regering die haar verantwoordelijkheden pakt. Ik wil een regering die gemeenten behandeld als serieuze partner en niet als een uivoeringsorgaan met een onmogelijke opdracht. Prudente begroting, laat me niet lachen.

Posted in: Uncategorized