‘Populistisch of politiek correct’?

Posted on 2 december 2013

0


Hoe vastomlijnder iemands opvattingen hoe groter de overtuiging van het eigen absolute gelijk. En hoe kleiner de bereidheid om echt naar andermans waarheid te luisteren. Die ‘waarheid’ mag eigenlijk gewoon niet bestaan. En degene die ze verkondigt is op zijn best een mens zonder echte idealen.

“Vanuit de jaren zestig is er een zekere hoogmoed gekomen over hoe het moet in de wereld”, zegt Freek de Jonge bij Pauw en Witteman. “Toen die generatie op het pluche kwam te zitten bleek dat het zo eenvoudig niet was. Tegenwoordig is er een zekere hoogmoed bij de populistische kant. Vroeger had je ‘politiek correct’. En kon je bepaalde dingen wel en niet zeggen. Tegenwoordig heb je ‘populistisch correct.’ Ik zie overeenkomsten.”

Ik denk dat Freek de Jonge gelijk heeft. De tijdsgeest is inderdaad veranderd. Het politiek correcte als dominante stroming is verdwenen. En hier en daar zeker doorgeschoten. Niet alles wat gezegd mag worden moet gezegd worden. En er is een grens tussen humor en racisme. Dat is geen populair standpunt deze dagen. Dat is inderdaad niet ‘populistisch correct.’

De hoogmoed waar Freek op doelt bestaat zeker. Maar zijn eigen hoogmoed is nog niet verdwenen. Een debat over zijn stelling met Rita Verdonk en student Yernaz Ramautarsing ziet hij niet zitten. “Dit is voor de zoveelste keer een heel onprettig gesprek…. Ik moet mij verre van dit soort praatjes houden.” Freek’s opvattingen zijn vastomlijnd. En hij raakt geïrriteerd wanneer mensen daar vraagtekens bij zetten.

En daar zit misschien wel de kern van het probleem. Populistisch of politiek correct zijn inderdaad twee kanten van dezelfde medaille. En hoe groter het eigen gelijk, hoe kleiner de bereidheid om echt naar elkaar te luisteren. Maar Freek laat nog iets anders zien. Wanneer mening en identiteit gaan samenvallen (Freek is politiek correct) wordt iedere vorm van tegenspraak een persoonlijke belediging. Mooie televisie.

Posted in: Uncategorized