Verbeter de wereld, begin bij jezelf

Posted on 2 november 2013

1


“Idealisme is tegenwoordig eigenlijk gewoon individualisme”, stelt Tim van den Hoff in Trouw. “Met je handen werken op een stadsakker in Amsterdam geeft ongetwijfeld veel voldoening. Maar het biedt geen alternatief voor onze voedselvoorziening. Misschien hebben de nieuwe idealisten nog niet zo goed over het grotere geheel nagedacht.” Van den Hoff heeft gelijk. Gelukkig wel. Want ‘echte idealisten’ die een masterplan ontwerpen om de wereld te verbeteren zijn gewoon een beetje eng.

Het probleem met idealen is dat niet iedereen ze automatisch deelt. En het probleem met idealisten is hun missiedrang. Want al dat nadenken over het grotere geheel is alleen maar nuttig wanneer het niet bij denken blijft. Er moet natuurlijk wel wat veranderen. En dat gaat niet zo gemakkelijk in je eentje. ‘Echte idealisten’ zullen zich dan ook verenigen in groepen gelijkgestemden. En over de vraag wie er bij mag horen worden al snel afspraken gemaakt. Dan worden idealen ‘ismes’. En of het nu socialisme, katholicisme of wat voor isme dan ook betreft; dan wordt het oppassen.

Natuurlijk zijn er mensen die het vervullen van hun persoonlijke behoeften en driften verwarren met het hebben van idealen. Het ideaal van het ‘vrije huwelijk’ bijvoorbeeld. Of het ideaal van de absolute persoonlijke vrijheid. En er zijn ook mensen die met de neus omhoog de hele dag eigenlijk druk in de weer zijn met hun eigen ego. “Zie mij eens idealen hebben. Zie mij eens goed zijn voor de ander.”  Maar misschien is het op kleine schaal, en op je eigen manier proberen de wereld iets mooier te maken wel het hoogst haalbare. Misschien is ‘verbeter de wereld, begin bij jezelf’ in veel gevallen te verkiezen boven het nadenken over het grote geheel. Werken bij de voedselbank, jeugdleider zijn bij een voetbalvereniging of boodschappen doen voor de buurvrouw lijken me beter dan het streven naar de wereldrevolutie. Of dat nu idealisme mag heten of niet.

 

Posted in: Uncategorized