Drammen

Posted on 27 oktober 2013

3


Het is met de discussie rond Zwarte Piet net als met zoveel andere voorbeelden. Ik heb een hekel aan dat drammerige van sommige ‘idealisten’. En zeker wanneer ze proberen me een schuldgevoel aan te praten om gelijk te krijgen. Ik wil niet impliciet uitgemaakt worden voor racist omdat ik van Sinterklaas en Zwarte Piet houd. Ik ben geen dierenbeul omdat ik wel eens ‘plofkip’ eet. En ik ben geen onderdrukker wanneer ik iets vind van vrouwen die met naakte en beschilderde bovenlichamen kerken binnenstormen. Bij mij werkt dat averechts.

Toch hebben activisten in de kern vaak wel een punt. Racisme bestaat in Nederland nog wel degelijk. (Al is Zwarte Piet waarschijnlijk de slechtst denkbare manier om daar aandacht voor te vragen). En we zouden zeker beter met het milieu en onze dieren moeten omgaan. Maar net als sommige andere ‘gelovigen’ zien veel activisten niets anders meer dan hun eigen gelijk. Radicale gelovigen, in alle soorten, zijn op zijn best vervelend en onprettig. En bereiken vaak het tegenovergestelde van wat ze wilden bereiken.

Is het ‘bevrijden’ van damherten die vervolgens moeten worden afgeschoten goed voor die dieren en de publieke opinie? Is het op brute wijze buitenspel zetten van vrijwilligers die hun werk in de parochie jarenlang met hart en ziel hebben gedaan goed voor de kerk? Brengt de discussie rondom Zwarte Piet verdraagzaamheid? Ik dacht het niet. Lees de kranten er maar op na. Bovenstaande ‘idealisten’ worden gezien als milieu-terroristen, Farizeërs en “als zeurpieten die moeten oprotten naar hun eigen land”.

De discussie rond Zwarte Piet is inmiddels helemaal uit de hand gelopen. Wanneer de zogenaamde ‘Pietietie’ wordt aangeboden aan een kamerlid van de PVV en de Amsterdamse Hells Angels aanbieden de intocht te begeleiden is voor mij de lol er wel van af. Op facebook las ik het volgende. “Willen we ons dit moment later nou serieus herinneren als een moment dat we verder van elkaar verwijderd zijn geraakt en Sinterklaas niet meer lekker luchtig en vrolijk is, maar meer een soort demonstratie van of je vóór bent of tegen? Of willen we het herinneren als een moment dat we met z’n allen hebben laten zien waar we voor staan en dat we iedereen respecteren en open staan voor elkaar?” Het antwoord ligt voor de hand. Maar daarvoor is het wel te laat.

Ergens in geloven en het hebben van idealen is mooi. Maar al te vaak verwarren we geloof en idealen met het in pacht hebben van de absolute waarheid. En wordt overtuigen met argumenten al snel drammen tot je gelijk hebt. En dat kan op twee manieren. Of je krijgt je zin, of je bent gesterkt in je gedachte dat de ander niet deugt. Jammer.

Posted in: Uncategorized