Hé, woordvoerders: Ruimte!!

Posted on 9 oktober 2013

0


Geachte woordvoerders jeugdzorg,

vandaag (dat kan nog net) en morgen bespreken jullie de nieuwe jeugdwet in de tweede kamer. Van de uitkomst van jullie besprekingen hangt erg veel af. Natuurlijk in de eerste plaats voor de jeugd. Maar ook voor instellingen en niet in de laatste plaats ook voor gemeenten. Via Twitter heb ik het debat op een afstand kunnen volgen. En ik word er zeker niet geruster op. Vandaar dit blogje in de hoop dat jullie het nog lezen voor de vergaderingen morgen weer beginnen. 

De zorg voor onze jeugd is op dit moment niet eenvoudig geregeld. Van buitenaf bekeken is de jeugdzorg een vrijwel onontwarbare kluwen  van financieringsstromen, instellingen met hun eigen belangen, al dan niet goed samenwerkende zorgpartners, incidentenpolitiek en publieke opinie. Dat het anders moest, daar waren vriend en vijand het wel over eens. De zorg voor onze jeugd kan beter en eventueel ook goedkoper. Om die reden, en alleen om die reden, staan gemeenten achter de decentralisatie van de jeugdzorg. En zij gaan er straks over. Dat mag ik toch wel aannemen?

De theorie achter de decentralisaties is dat de eerste overheid (de gemeente) dichter bij de burger staat en dus beter in staat moet kunnen zijn maatwerk te leveren. En dat door maatwerk betere resultaten tegen lagere kosten mogelijk moeten zijn. Een andere reden om überhaupt te willen decentraliseren kan ik niet bedenken. Het zal tenslotte toch niet zo zijn dat de rijksoverheid alleen decentraliseert omdat het lastige bezuinigingsmaatregelen niet zelf wil uitvoeren?

Het is al duidelijk dat de decentralisatie van de jeugdzorg gepaard zal gaan met een enorme korting op het budget. Iedere verandering kost veel energie, moeite en geld. En de gedachte dat het (zeker in het begin) wel eens slechter in plaats van beter zou kunnen gaan is ook bij mij wel eens opgekomen. Ik begrijp dus jullie zorg. En ik deel die zorg.

Laat ik duidelijk zijn. Voor samenwerkende gemeenten is het een enorme klus om de transitie in goede banen te leiden. In onze regio zitten we met negentien gemeenten qua inhoud op een lijn. En zelfs dat is geen vanzelfsprekendheid. Maar als we die enorme klus tot een goed einde willen brengen hebben we zeker twee dingen nodig. En laat nu net die twee dingen onderwerp van ernstig debat zijn in de kamer.

Als gemeenten verantwoordelijk worden voor de zorg voor onze kinderen, dan ook echt helemaal. Een van de oorzaken van de problemen in de jeugdzorg is dat we sturen op de best mogelijke zorg voor ieder mogelijk (deel)probleem. Voor ieder probleem dat een kind of een gezin kan hebben of ervaren, staat een specialist klaar. Met een eigen financieringsstroom. Maar wanneer een kind een psychiatrische aandoening heeft kan dat niet los worden gezien van het gezin waarin dat kind functioneert. Tenzij de jeugd GGZ stoornissen kan genezen. En dat is volgens mij nog niet het geval. Ik begrijp de valkuilen. Maar problemen moeten integraal worden aangepakt. Transitie is transitie. Helemaal of niet. Jeugd GGZ mag niet buiten de transitie blijven.

Als de eerste overheid (gemeenten) het best in staat moet zijn om maatwerk te leveren, waarom zou je anders decentraliseren,   moet ze wel de ruimte krijgen. Als ik de social media moet geloven volgt er morgen een stortvloed aan goedbedoelde moties. Maar wanneer die moties worden aangenomen, bepaalt den Haag op welke manier gemeenten ‘maatwerk’ moeten leveren. Dat kan niet. Dat is niet te betalen. En bovendien druist het rechtstreeks in tegen de reden om überhaupt te willen decentraliseren.

Alstublieft, als er gedecentraliseerd moet worden (en op inhoud sta ik daar absoluut achter) geef gemeenten de ruimte! Timmer de boel niet dicht met allerlei beleidsregels via nog meer moties! En draag de zorg voor onze jong integraal over. Of decentraliseer helemaal niet! Even goede vrienden.

Succes,

Rene Peters

Posted in: Uncategorized