Protest of politiek?

Posted on 9 mei 2013

1


In detentiecentra op Schiphol en in Rotterdam zijn ongeveer 100 uitgeprocedeerde asielzoekers in hongerstaking gegaan uit verzet tegen hun opsluiting. Vreemdelingen willen een verblijfsvergunning en een humanere behandeling. Nu heeft ieder mens het recht op een humane behandeling. En ieder mens mag voedsel weigeren. Maar wanneer honderd asielzoekers tegelijkertijd in hongerstaking gaan, is dat geen individueel protest maar een georganiseerde poging om de politiek te beïnvloeden.

Het tijdstip is goed gekozen. Fred Teeven staat onder grote politieke druk. Bevrijdingsdag en dodenherdenking zijn maar net voorbij en de vraag of illegaliteit al dan niet strafbaar moet worden is binnen de coalitie onderdeel van zwaar politiek debat. Dat juist op dit moment 100 uitgeprocedeerde asielzoekers in hongerstaking gaan, lijkt me geen toeval. Goede politieke afwegingen moeten genomen kunnen worden zonder dreiging met geweld. Maar ook zonder het risico te lopen voor moordenaar te worden uitgemaakt. Als middel om op georganiseerde wijze het politiek debat te beïnvloeden zijn hongerstakingen in Nederland oneigenlijk en in die zin niet geschikt.

Ik heb inmiddels genoeg gezien van het Nederlandse vreemdelingenbeleid om te vinden dat het inderdaad deprimerend en ziekmakend is hoe we in Nederland soms met mensen omgaan. Veel vluchtelingen hebben geen enkel perspectief. Zelfs niet wanneer ze (voorlopig) in Nederland mogen blijven. Het is goed dat daar aandacht voor is. Aan de situatie van asielzoekers moet echt iets gedaan worden. Maar het debat over vluchtelingenbeleid is ingewikkeld genoeg. En er zijn grenzen. Ook aan onze mogelijkheden. Het gesprek moet open gevoerd kunnen worden. Hongerstaking is een individueel protest in zijn uiterste vorm. Maar het mag geen georganiseerde politieke actie zijn. En daar lijkt het nu sterk op.

Posted in: Uncategorized