“Voor de meeste mantelzorgers is het vanzelfsprekend om hun naasten te verzorgen. Die menselijke waarde van mantelzorg is waar het om gaat. Die houdt de samenleving bijeen. En dat is geen trend of ‘iets van nu’, maar een eeuwenoud fenomeen van menselijke relaties, loyaliteit en solidariteit. Maar dat betekent niet dat mantelzorgers hun naasten altijd kunnen verzorgen zonder professionele ondersteuning.” Dat stelt Dr. Deirdre Beneken genaamd Kolmer, op socialevraagstukken.nl.
In tijden van crisis en stijgende zorgkosten hoor je wel eens dat “mensen maar een beetje meer voor elkaar moeten zorgen”. Maar Nederland telt al ruim drie miljoen mantelzorgers. En soms ligt het gevaar van overbelasting op de loer. Te vaak wordt gedacht dat mantelzorgers alleen taken uitvoeren als eten koken, iemand naar bed brengen, een rolstoel regelen, meehelpen bij de toiletgang en tillen. Maar bij mantelzorg is juist de emotionele verantwoordelijkheid essentieel. En het is ook die verantwoordelijkheid die mantelzorg extra belastend maakt. Ondersteuning van mantelzorgers is soms nodig.
Vaak gaat het niet zozeer om financiële of technische steun. Maar om goede diagnoses, afstemming, voorlichting, advies en oprechte betrokkenheid van bijvoorbeeld huisartsen en andere gezondheidswerkers. Beneken genaamd Kolmer: “Gesprekken tussen arts, professionele zorgverlener, zorgvrager én mantelzorger zouden moeten worden gestimuleerd. Waarbij de mantelzorger niet alleen familielid is, maar een gelijkwaardige partner in de zorgsituatie. Samen kunnen zij tot een rechtvaardig evenwicht van zorg komen waarbij de ene mantelzorger niet hetzelfde kan doen als een andere”.
Volgens mij heeft Beneken genaamd Kolmer gelijk en moet ondersteuning gezocht worden in een duurzame en gelijkwaardige samenwerking tussen alle partijen. Tussen arts, zorgvrager èn mantelzorger. Waarbij iedere situatie uniek en iedere gesprekspartner gelijkwaardig is. “Structureel samenwerken met het gezin is niet alleen efficiënter, maar draagt ook de waardigheid in zich waardoor zorgvragers en mantelzorgers zich erkend en geholpen voelen.”
René Peters 
Theo de Hosson
15 april 2013
Dag Rene,
Goed dat je aandacht schenkt aan een zeer belangrijke groep in de samenleving. Ik ondersteun van harte dat een gelijkwaardige samenwerking tussen alle partijen van groot belang is voor de patient en de mantelzorger.
Helaas stopt Op dit punt je blog. Terwijl ik graag zou willen weten op welke wijze zou dat dan gestalte kunnen krijgen. Er komen dan verschillen vragen in mij op: Moet een bepaalde partij zijn huidige houding wijzigen? Moet iemand in de gelijkwaardige samenwerking een sleutelrol vervullen? Zou er ook nog een rol voor de gemeente zijn weggelegd? Welke rol zou dat kunnen zijn.
Met vriendelijke groet,
renepetersoss
15 april 2013
Terecht punt Theo. En mede in het kader van de transitie awbz-wmo behoeft een en ander echt uitwerking. Het voornaamste punt van mijn blog is de mindset, de methode van de kanteling.
Arjen Kuiper (mantelzorgmakelaar)
15 april 2013
Ik zou verder willen gaan. De mantelzorger is meer dan gelijkwaardige zorgverlener als het gaat om de kennis van en ervaring met degene die hij/zij verzorgd.
Goed artikel maar ik ben het niet geheel eens met de strekking van dit artikel.
Ik wel hier meer aspecten van mantelzorg toevoegen, die aandacht behoeven.
Mantelzorgen is niet alleen zorg verlenen, zoals een professional zorg verleent. Het is veel meer.
Mantelzorg komt voort uit een speciale (familie, buur, goede vriend) band tussen de zorgvrager en mantelzorger. Uit die emotionele band haalt de mantelzorger de kracht om de intensieve zorg (langdurig) te blijven verlenen. Tegelijk schuilt in die emotionele band ook de kwetsbaarheid van de mantelzorger. Een niet te onderschatten aspect, dat van groot belang kan zijn in de ondersteuning van mantelzorgers
Mantelzorg is ook veel meer dan bijv. professionele zorg, omdat de mantelzorger naast het verlenen van zorg, geconfronteerd wordt met veel regeltaken, contact met een oerwoud van wet- en regelgeving en instanties. Ook een heel belangrijk aspect in de mantelzorgondersteuning.
Kortom: het kan complexer zijn dan alleen streven naar de gelijkwaardigheid van mantelzorger en professionele zorgverlener. En dat streven naar gelijkwaardigheid is op zich al geen makkelijke opgave, vol met allerlei gevoeligheden van alle partijen.
anton hoven
15 april 2013
De mantelzorg heeft een meerwaarde met name ook door de emotionele betrokkenheid en het gevoel van erkenning bij de zorgvragende: ” Ïk tel nog helemaal mee, ze vinden me nog belangrijk genoeg.” Het is deze dynamiek die de grondslag vormt van betrokkenheid. In die zin ben ik het eens met Arjen Kuiper.