Ondersteuning van mantelzorgers

Posted on 14 april 2013

4


“Voor de meeste mantelzorgers is het vanzelfsprekend om hun naasten te verzorgen. Die menselijke waarde van mantelzorg is waar het om gaat. Die houdt de samenleving bijeen. En dat is geen trend of ‘iets van nu’, maar een eeuwenoud fenomeen van menselijke relaties, loyaliteit en solidariteit. Maar dat betekent niet dat mantelzorgers hun naasten altijd kunnen verzorgen zonder professionele ondersteuning.” Dat stelt Dr. Deirdre Beneken genaamd Kolmer, op socialevraagstukken.nl.

In tijden van crisis en stijgende zorgkosten hoor je wel eens dat “mensen maar een beetje meer voor elkaar moeten zorgen”. Maar Nederland telt al ruim drie miljoen mantelzorgers. En soms ligt het gevaar van overbelasting op de loer. Te vaak wordt gedacht dat mantelzorgers alleen taken uitvoeren als eten koken, iemand naar bed brengen, een rolstoel regelen, meehelpen bij de toiletgang en tillen. Maar bij mantelzorg is juist de emotionele verantwoordelijkheid essentieel. En het is ook die verantwoordelijkheid die mantelzorg extra belastend maakt. Ondersteuning van mantelzorgers is soms nodig.

Vaak gaat het niet zozeer om financiële of technische steun. Maar om goede diagnoses, afstemming, voorlichting, advies en oprechte betrokkenheid van bijvoorbeeld huisartsen en andere gezondheidswerkers. Beneken genaamd Kolmer: “Gesprekken tussen arts, professionele zorgverlener, zorgvrager én mantelzorger zouden moeten worden gestimuleerd. Waarbij de mantelzorger niet alleen familielid is, maar een gelijkwaardige partner in de zorgsituatie. Samen kunnen zij tot een rechtvaardig evenwicht van zorg komen waarbij de ene mantelzorger niet hetzelfde kan doen als een andere”.

Volgens mij heeft Beneken genaamd Kolmer gelijk en moet ondersteuning gezocht worden in een duurzame en gelijkwaardige samenwerking tussen alle partijen. Tussen arts, zorgvrager èn mantelzorger.  Waarbij iedere situatie uniek en iedere gesprekspartner gelijkwaardig is. “Structureel samenwerken met het gezin is niet alleen efficiënter, maar draagt ook de waardigheid in zich waardoor zorgvragers en mantelzorgers zich erkend en geholpen voelen.”

Posted in: Uncategorized