Met vet van de botten worden keuzes voelbaar

Posted on 6 april 2013

2


Deze bijdrage is in een kortere versie verschenen in het Brabants Dagblad Oss en Omgeving van 6 april 2013

De afgelopen jaren heeft Oss fors bezuinigd. Omdat we minder geld uit den Haag krijgen, zullen we de komende tijd nog veel verder in onze uitgaven moeten snijden. Kiezen doet altijd pijn. Maar omdat ‘het vet wel van de botten is,‘ zullen de keuzes die nu gemaakt moeten worden, extra voelbaar zijn. Het voortbestaan van instellingen en voorzieningen loopt echt gevaar. Niet alles kan ongeveer blijven zoals het is, met overal een paar procenten minder. We hebben daar domweg de middelen niet meer voor. Maar als verenigingen en instellingen de handen ineen slaan en echt samenwerken, kunnen de gevolgen voor de gemiddelde Ossenaar binnen de perken blijven. En kunnen voorzieningen blijven bestaan. Makkelijk zal het niet zijn. Maar het kan wel.

Op woensdag 27 maart hebben twee instellingen die zich bezighouden met emancipatiewerk, een fusieakte ondertekend: het Internationaal Vrouwen Centrum gaat op in Vivaan. Het IVC bestaat als zelfstandige instelling niet meer. Een derde instelling voor vrouwenemancipatie, het Epicentrum, had al eerder de deuren gesloten. Door activiteiten te clusteren en te bezuinigen op overhead en overlap, blijft het aanbod voor vrouwen fier overeind en blijft werkgelegenheid behouden. Bovendien zal volgens afspraak de kwaliteit van het aanbod niet afnemen. En dat alles tegen aanmerkelijk lagere kosten. Het was zeker geen gemakkelijk traject. Het heeft heel veel gevraagd van werkneemsters en de vrijwilligers in de besturen van het IVC en het Epicentrum. Maar het is uiteindelijk wel gelukt. En dat is een groot compliment waard.

Ook binnen het primair onderwijs wordt, deels gedwongen doordat er minder geld en minder leerlingen zijn, steeds beter samengewerkt. Schoolbesturen in de Ruwaard zijn over onderwijshuisvesting met elkaar in gesprek gegaan. Ze hebben gezamenlijk de conclusie getrokken dat er niet gebouwd moet worden voor leegstand. Stop het geld niet in stenen, maar in lessen. Dat deze uitspraak tot gevolg heeft dat de beloofde nieuwbouw van de Elzeneind niet doorgaat en dat verschillende scholen moeten verhuizen iss voor niemand leuk. Maar door het gesprek aan te gaan met alle betrokkenen is goed onderwijs in uitstekende gebouwen ondanks bezuinigingen en krimp in de Ruwaard duurzaam gewaarborgd. Dat is een prachtig resultaat.

Binnen het voortgezet onderwijs loopt een vergelijkbaar traject. Het Hooghuis en het Mondriaan college hebben duidelijk gemaakt intensief te zullen samenwerken. Het is uniek dat een openbare en een katholieke scholengemeenschap die beiden meer dan levensvatbaar zijn, in het belang van de Osse jeugd over hun schaduw heenstappen en samen optrekken. Niet vanuit zwakte, maar vanuit kracht. Dat ouders dat waarderen, blijkt ook uit de goede aanmeldingen voor beide scholen. Ouders en kinderen houden van duidelijkheid en stabiliteit. Elk jaar geven meer of minder leerlingen zich op voor een school. Dat betekent dat ieder jaar een tekort aan personeel en lokalen kan ontstaan, of juist een overschot. Als scholen samenwerken, kunnen ze deze schommelingen makkelijker opvangen. En ze besparen nog geld ook.

Samenwerking binnen sport en verenigingsleven werpt ook zijn vruchten af. Een aantal jaren geleden had Oss twee hockeyverenigingen, Rapidity en Keep-Fit. Voor veel Ossenaren was een samenwerking, laat staan een fusie, tussen deze twee concurrenten ondenkbaar. En toch is het gelukt van twee goede clubs, een fantastische vereniging te maken. Een vereniging waar Oss trots op mag zijn.

Oss geeft jaarlijks ongeveer 30 miljoen euro aan regelingen en subsidies uit en moet 7,5 miljoen euro bezuinigen. Toch moeten voorzieningen voor sport, educatie, cultuur en jeugdwerk blijven bestaan. Dat staat voor mij los van instellings- of verenigingsbelang. Oss heeft verschillende instellingen die zich geheel of gedeeltelijk bezighouden met het verzorgen van cursussen. Het is belangrijk dat het cursusaanbod overeind blijft. Het is wat mij betreft niet belangrijk wie dat aanbod verzorgt. Oss heeft verschillende scoutinggroepen. Niemand hoeft mij als oud voorzitter te overtuigen van het belang van scouting. Dat aanbod moet blijven. Maar de vraag is of dat op zes verschillende locaties moet. Dezelfde vraag kan en moet wat mij betreft gesteld worden bij alle Osse voorzieningen.

Als we heel zwaar moeten bezuinigen, maar we willen aanbod overeind houden, dan weegt het belang van een vereniging, een stichting of een instelling niet meer zo zwaar. Ik roep dan ook op tot samenwerking en samenvoeging. Nu het nog kan van onderop, want keuzes zijn onvermijdelijk. IVC en Vivaan, de Osse scholen en sportclubs laten zien dat samenvoegen moeilijk is. Maar dat het wel kan.

Posted in: Uncategorized