Spreek je uit!

Posted on 18 maart 2013

2


Deze woorden heb ik uitgesproken tijdens de lancering van de website http://www.zodoenwedatinoss.nl

“Laat degene die de wereld in beweging wil zetten, zich uitspreken en zelf in actie komen”, zei Socrates in de vijfde eeuw voor Christus. En hij had gelijk. Soms hoor je mensen zeggen dat het niet uitmaakt wat ze doen of zeggen. Er wordt toch niet naar hen geluisterd. Maar iedere verandering begint ergens. En iedere verandering begint klein. Bij een mens.

Ruim een jaar geleden werd ik gebeld door een ambtenaar uit den Haag met de vraag of Oss geen ‘koplopergemeente’ wilde worden voor wat betreft Homo-emancipatie. “Natuurlijk niet”, zei ik. “In Oss worden homo’s niet gepest of gediscrimineerd. Er zijn althans geen klachten bij de politie of het meldpunt voor discriminatie bekend. Bovendien ken ik voldoende mensen met een andere geaardheid dan ikzelf, en nog nooit heeft iemand bij mij geklaagd of over discriminatie gesproken. Voor problemen die niet bestaan ga ik geen oplossing zoeken.”

Hoe naïef kun je zijn… Natuurlijk. In Oss staat niemand je naar het leven wanneer je uitkomt voor je geaardheid. In Oss worden homo-echtparen niet uit hun huis gepest. Natuurlijk is Oss wezenlijk anders dan bepaalde wijken in Utrecht of Amsterdam. Maar ook in Oss  lopen mannen maar weinig hand in hand over straat uit angst nageroepen te worden. Ook in Oss komen voetballers niet gemakkelijk voor hun geaardheid uit. Ook in Oss is homoseksualiteit een taboe binnen het bejaardenhuis, de moskee, sommige kerken en moeilijk bespreekbaar op scholen.

Ik ben me druk gaan maken over homo-emancipatie toen bleek dat er voor de opening van de tentoonstelling ‘de roze loper’  in verzorgingscentrum ‘de Wellen’  geen homoseksueel te vinden was die zijn ervaringen wilde delen. Seksuele voorkeur verandert niet naarmate men ouder wordt, meen ik. Dat er niemand te vinden was heeft dus een andere oorzaak. De uitspraken van Ajax-trainer Frank de Boer, die zeker denkt te weten dat homo’s niet voetballen (hij zou hen aan hun motoriek herkennen) deden me echt de ogen openen. En ik herinnerde me gesprekken met collega’s op school die buiten de lerarenkamer niet openlijk over hun geaardheid spraken, omdat dat het lesgeven aanmerkelijk zou bemoeilijken.

En helaas hebben die docenten deels gelijk. Van een gymlerares die eens te horen kreeg van een leerlinge dat ze niet door een vuile pot opgevangen wenste te worden. Tot een even gewaardeerde collega waarvan de ouders van een leerling van mij eisten dat hij geen mentor van hun leerling meer mocht zijn. Natuurlijk zijn de leerling en de ouders terecht gewezen. Natuurlijk stellen scholen in die zin de norm. Maar ik snap de docenten wel.

Toch.. Wie worstelde er tijdens zijn puberteit niet met zijn seksualiteit? Ik wel. Ik vroeg me als veertienjarige af of ik niet veel te lang en veel te dun was om een meisje te vinden. In de puberteit is iedereen kwetsbaar. Maar ik hoorde om mij heen geen grappen over mijn geaardheid. Niemand zei tegen mij dat ze de zeep in de douche niet zouden oprapen zolang ik er onder stond. Het is juist in die tijd belangrijk te weten dat je er mag zijn. Hoe erg mensen met hun geaardheid kunnen worstelen merkte ik toen ik een jaar of twintig was. Een klasgenoot van de middelbare school kwam ik tegen in een kroeg in Nijmegen. Hij vertelde me dat hij homoseksueel was.” Maar dat wist ik toch al lang en dat maakt mij toch niks uit.” Hij was eerder geschokt dan opgelucht. Het bleek dat hij er heel lang tegenop had gezien voor zijn geaardheid uit te komen.

Mensen hebben het ook na hun puberteit nodig te weten dat ze er mogen zijn. Dat de wereld op hen zit te wachten, precies zoals ze zijn. Dat ze geschapen zijn zoals God het heeft bedoeld. En het is de taak, de dure plicht van ieder mens dat aan elkaar te laten merken. Het is niet voldoende ‘tolerant’ te zijn. Het is belangrijk dat mensen zich in woord en daad uitspreken!

Afwijken van wat de groep als norm stelt is evolutionair gezien niet gemakkelijk. Je uitspreken of kwetsbaar opstellen is niet eenvoudig. Maar om een verandering in gang te zetten helpt niets anders. Juist daarom ben ik zo blij en zo enorm trots dat hier vandaag zoveel mensen aanwezig zijn die samen de wereld iets beter willen maken.

“You can’t start a fire without a spark”, zingt Bruce Springsteen. Dat hier een vijftigtal Ossenaren hardop uitspreken dat ze geen enkele moeite hebben met de afwijkende geaardheid van hun medestadsgenoten heeft invloed. En dat een veelvoud daarvan op de site met naam, toenaam en foto hetzelfde doet zeker. Een worstelende leerling die ziet dat zijn leraar, die ooit in zijn schoenen stond, gewoon en gelukkig door het leven gaat, is goud waard. En gelukkig de stad die haar inwoners laat zien dat iedereen er toe doet. Dat we zitten te wachten op verscheidenheid.

“Laat degene die de wereld in beweging wil zetten zich uitspreken en zelf in actie komen,” zei Socrates. En hij heeft nog steeds gelijk.

Spreek je uit! Jouw stem maakt het verschil. Dank jullie wel!

Posted in: Uncategorized