Eigen Kracht: het recht op een eigen plan

Posted on 17 maart 2013

0


Met enige regelmaat verschijnt er op deze weblog een gastbijdrage. Deze tiende  gastbijdrage is geschreven door Henk van Waveren, directeur van wikistad en oud stadsdeelvoorzitter van de Baarsjes in Amsterdam.

Het Luxor theater in Rotterdam met uitzicht op de Rijnhaven en de Maas was woensdag 6 maart de plek waar zo’n 150 aanwezigen mochten “Bouwen aan verbindend burgerschap”. Als ik die dag een ding bevestigd heb gekregen dan is het dat het meer oplevert als je start met het voorop stellen van de Eigen Kracht van burgers. Maar nog meer dat dat heel veel vraagt van de overheid, maatschappelijke organisatie en bewoners.

Wethouder René Peters uit Oss was gevraagd om 2 keer de workshop “Hufterigheid of hoffelijkheid?” voor te zitten. Een workshop die door Wikistad inhoudelijk werd verzorgd. Wikistad is een Amsterdamse organisatie die zich op ideële wijze inzet voor een nieuw samenspel van burgers en overheid.

In de workshops werd duidelijk gemaakt dat je maatschappelijke problemen op vele manieren kunt aanpakken, maar dat de meest kansrijke altijd start en eindigt met de Eigen Kracht van burgers. Op voorhand zal vrijwel niemand het daar mee oneens zijn. Maar uit ervaring weet ik ook dat het consequent hanteren en uitwerken van dit uitgangspunt een grote om niet te zeggen hele grote opgave met zich mee brengt.

Zo bleek allereerst uit de workhops, hoe sterk de conditionering nog bij organisaties en overheid  kan zijn om met de beste bedoelingen voor burgers te denken. En als er niet voor burgers wordt gedacht, dan blijkt ook meteen hoe ingewikkeld het is om als organisatie de juiste interventies op de juiste momenten te plegen en dat goed af te stemmen op de inspanningen van mensen zelf.

Het is geen trucje dat je even doet.  Voor degene die daar geïnteresseerd in is, wil ik graag verwijzen naar een prachtig genuanceerd rapport van het Instituut voor Sociale Weerbaarheid van de Rijksuniversiteit Groningen over de wijkaanpak in Klarendal (Arnhem).

Heel belangrijk bij een benadering die uitgaat van Eigen Kracht is om vast te stellen hoeveel vertrouwen er bij burgers is. Als er geen vertrouwen is, zal je het eerst weer moeten verdienen. En als er een beetje is moet je het koesteren en het stukje bij beetje uitbouwen. En alles kost tijd. Tijd die we vaak niet nemen, maken of simpelweg niet hebben.

Maar gelukkig zijn er ook zaken die de opgave eenvoudiger kunnen maken.

Zo was het Landelijk Platform Woonoverlast naar de workshop toegekomen met een casus van 2 dames die al bijna 10 jaar het mikpunt waren van pesterijen in de buurt, met de vraag of er zelfs in die situatie nog ruimte was voor een Eigen Kracht benadering. Als er sprake is van 10 jaar pesterijen dan zou je kunnen denken hier moet de sterke arm maar eens door heen. In de workshop was dat niet de eerste reflex. Die was: vertel ons eerst eens hoe het probleem in elkaar steekt. Er werd eerst een grondige analyse gemaakt, daarna werd gekeken op welke wijze de Eigen Kracht van de dames en het netwerk erom heen kon worden versterkt  en pas daarna kwamen de mogelijke interventies van organisaties aan bod. Zo kan het dus ook, sterker zo moet het eigenlijk…

Wat daarbij van pas kan komen zijn de 5 V’s van Wikistad. Wij hanteren een vaste werkwijze: versterken van burgerkracht, verbinden met andere vormen van burgerkracht en organisaties, verdiepen wanneer je er op de gewone manier niet uitkomt, vernieuwen als je het echt anders moet doen en verspreiden als je denkt dat anderen daar baat bij hebben.

Als een bestuurder praat over de Eigen Kracht van burgers dan loop je de kans dat burgers denken hij of zij praat eigenlijk over bezuinigen; wij moeten gaan doen wat de overheid nu doet. Maar wat de workshop duidelijk heeft gemaakt is dat het daar niet over gaat.

Eigen Kracht gaat over het recht van burgers dat zij als eerste aan zet zijn…

En niemand anders.

Henk van Waveren, Wikistad

Posted in: Uncategorized