Help mensen aan het werk door ze te laten barsten …

Posted on 15 maart 2013

3


Met enige regelmaat verschijnt er op deze weblog een gastbijdrage. Deze negende  gastbijdrage is geschreven door Marcel Thewissen en Marion Neggers van That’z Why.

Tussen 2002 en 2008 is door de overheid ruim € 7,7 miljard belastinggeld aan commerciële reïntegratie uitgegeven. Deze miljarden gingen naar ruim 2100 reïntegratiebedrijven [Bron: ‘Het zwarte gat van reïntegratie – wanprestaties en verdwenen miljarden’, april 2008]. Deze situatie is actueler dan ooit. De arbeidsmarkt verslechtert, de werkloosheid stijgt en het aantal banen neemt af. Denk jij dat meer van hetzelfde nu wèl werkt? Dat nog meer miljarden hieraan besteden, helpt? Wij niet. Wij geloven dat dit anders kan en anders moet. Hoe? Door mensen te laten barsten.

Er komen steeds meer mensen die een uitkering ontvangen en hulp nodig hebben. Met het groter worden van deze groep, komen er ook meer hulpverleners die deze mensen helpen. Zo houden we elkaar lekker bezig.

Het eigen gedrag van mensen is de zwakste schakel tussen de plannen en de resultaten die ze boeken. Gewenste veranderingen worden onbewust en automatisch ondermijnd door de bedenker ervan. Leonard Cohen slaat de spijker op zijn kop als hij zingt: ‘There is a crack, a crack in everything. That’s how the light gets in’. Om mensen daadwerkelijk te helpen veranderen, moeten achterhaalde, ongewenste, en belemmerende patronen worden doorbroken. Of anders gezegd, de patronen waarin ze gevangen zitten, moeten barsten. Dan openbaren zich andere mogelijkheden.

Wij richten ons hier tot jou als hulpverlener. Hoe benader jij, al dan niet bewust, mensen? Vanuit de oordelende houding dat jij de succesvolle hulpverlener bent die de bijstandtrekker wel eventjes gaat ‘fixen’? Dat jij het wel voor ze regelt omdat ze dit zelf toch niet kunnen? Op die manier trek je mensen aan die geen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen gedrag, die niet (willen) geloven dat ze zelf een keuze hebben om het anders en beter te doen. Mensen die zich afhankelijk van jou opstellen. Dit versterkt jou in hoe belangrijk je bent voor die mensen en bevestigt die mensen in hun overtuiging dat ze niet zonder jou kunnen. Zo blijf jij gevangen in jouw patroon van de hulpverlener en de bijstandsgerechtigden in het patroon van hulpbehoevenden. Door vanuit zo’n houding te helpen, help je ze net niet. Je kunt mensen niet effectief helpen als je over ze oordeelt. Je ziet dan  enkel wat je wilt zien en dat wat je ziet, dient jouw oordeel te bevestigen. Ook weer een heel menselijk patroon. Hoe zou het zijn om elkaars patronen te laten barsten?

Mooi gezegd, maar hoe doe je dat? In ieder geval niet door mensen te blijven ‘pamperen’ en met fluwelen handschoentjes aan te pakken. Geen gezapig gehum. Geen gepraat met bomen. Geen omwegen of gepsychologiseer. Direct aanpakken waar het echt om gaat. Niet door uit te blijven gaan van het onvermogen van mensen. Onmenselijk, een belediging voor de menselijke intelligentie en een grove onderschatting van de kracht van mensen. Ook in deze tijd. Of misschien beter, zelfs in deze tijd van onzekerheden, toenemende werkloosheid en een verslechterende arbeidsmarkt.

Hoe dan wel? Door erop te vertrouwen dat mensen meer kunnen dan je in eerste instantie denkt en dan ze waarschijnlijk zelf ook zijn gaan geloven. Dit geldt ook voor jezelf. Door te werken met de innerlijke drijfveren van mensen en met de beste intenties, de nodige humor en een sterk relativeringsvermogen gedrag en patronen uit te dagen. Door uitdagend en prikkelend de barst in het patroon te vinden. Door te doen wat nodig is en niet met minder genoegen te nemen. De insteek dat achter ‘iets niet willen’ ook ‘iets wel willen’ schuilt, is de basis om het belemmerende patroon snel en effectief te doorbreken en mensen in beweging te laten komen. Durf jouw eigen grenzen te verruimen en stap uit jouw comfort zone. Neem mensen simpelweg serieus en jezelf als hulpverlener iets minder …

Moeilijk? Nee, hier is geen kunst aan. En tegelijkertijd het moeilijkste wat er is. Durf te kiezen voor een echt andere en onorthodoxe aanpak. Plak geen pleisters maar ga voor een ware oplossing. Geen trukendoos. Wel echt effect. Tegen de gevestigde orde in durven gaan en niet bang zijn om zijpaden te betreden. Appreciatie verdienen van eerlijke critici en misleiding verduren van onechte vrienden. De belastingbetaler, gemeente en overheid zullen u dankbaar zijn want er wordt heel veel geld bespaard aan uitkeringen en reïntegratie. En het geld dat wel uitgegeven wordt, leidt tot echt resultaat.

Te mooi om waar te zijn? Nee hoor. Je moet er wel in geloven, net als in de liefde. Want ‘liefde is als Sinterklaas, je moet erin geloven, anders wordt het niks.’ Geloof in jezelf. Geloof in de veerkracht van mensen en help ze vanaf nu door ze niet (meer) te helpen. Laat ze maar barsten! Why? That’z Why!

Marcel Thewissen en Marion Neggers

http://www.thatzwhy.nl

Posted in: Uncategorized