Het belang van vrouwenemancipatie

Posted on 20 februari 2013

9


Over het algemeen nemen moeders een groter deel van de zorg voor kinderen voor hun rekening dan vaders. Of we dat nu leuk vinden of niet. Dat percentage ligt lager naarmate vrouwen hoger zijn opgeleid. En dat percentage ligt hoger bij gezinnen met een niet-Nederlandse achtergrond. Als we weten dat dat waar is dan zit in de emancipatie van de vrouw de sleutel om de kansen van kinderen in onze samenleving te vergroten.

In de gemeente Oss hebben we geen echte allochtonen-problematiek. Onze allochtone mede-Ossenaren doen het over het algemeen gewoon goed. Er zijn verschillende stichtingen opgericht die met veel extra inzet eventuele achterstanden bij kinderen helpen inlopen. En ook de moskee speelt daarbij een positieve rol. Toch zijn jonge allochtone mensen procentueel gezien vaker werkeloos, is het percentage voortijdig schoolverlaters groter en is het gemiddelde opleidingsniveau lager dan dat van mensen met Nederlandse ouders. Eigenlijk moeten we dat niet accepteren. Hoe kan dat? En wat kunnen we doen?

Een tijdje geleden liep ik een dagdeel stage bij een peuterspeelzaal. Op een groep die voor 100% bestond uit allochtone kinderen. Hoewel een groot deel van de ouders van deze kinderen zelf in Nederland geboren is, spraken de kinderen eigenlijk geen woord Nederlands. En gedrag dat voor een goede start op de basisschool noodzakelijk is moest nog helemaal worden aangeleerd. Zaken als luisteren naar de juffrouw, stil zijn wanneer een ander praat en zitten wanneer je eet, zijn geen vanzelfsprekend gedrag. In principe kunnen kinderen dat leren op de peuterspeelzaal. Maar ze starten wel met een achterstand en dat is onnodig.

Binnen iedere cultuur is de moeder heilig. Zij is de spil rond wie het gezinsleven draait. En iedere moeder wil het beste voor haar kind. Een stabiele thuissituatie, een sterke eigen identiteit en volop kansen in de maatschappij.  Om ook voor dat laatste goed te kunnen zorgen is het van belang dat vooral ook degene op wie de zorg voor kinderen een groot deel neerkomt, volop deelneemt aan het maatschappelijk leven. Juist ook om kinderen goed te kunnen begeleiden.

Het is voor mij eigenlijk onverteerbaar dat groepen Ossenaren structureel minder kansen hebben dan andere groepen. En om dat te verbeteren zie ik een belangrijke rol voor de voor vrouwen aan wie de zorg voor kinderen (vooral) is toevertrouwd. Naast het belang van een stabiele thuissituatie en een sterke (eigen) identiteit mag het belang van de Nederlandse taal en een opvoeding die aansluit bij de situatie hier, niet worden onderschat. Daarvoor is kennis van de Nederlandse maatschappij nodig.  Maar participatie van vrouwen is niet iets dat van bovenaf kan worden opgelegd. En ook niet iets dat alleen door het aanbieden van (welzijns)trajecten kan worden opgelost. Misschien kunnen moskeeën of zelforganisaties de discussie binnen eigen kring aanzwengelen? Ik ga graag in gesprek.

Posted in: Uncategorized