Vertrouwen in hulpverleners belangrijk voor succesvolle transformatie Jeugdzorg

Posted on 21 januari 2013

4


Met enige regelmaat zal op mijn weblog een gastbijdrage worden geplaatst. Deze tweede gastbijdrage is geschreven door Arthur Schellekens, Bestuurssecretaris / Hoofd Strategie & Communicatie van Jeugdzorg Nederland.

Het zal geen nieuws meer voor u zijn: in 2015 gaat de jeugdzorg van de provincie en grootstedelijke regio’s over naar de gemeenten. Deze transitie van de jeugdzorg wordt maatschappelijk en politiek breed gedragen en de verwachtingen zijn dan ook hooggespannen. Om dat waar te maken is veel nodig. Niet in de laatste plaats vertrouwen in de professionaliteit van de hulpverlener.

Zorg wordt dichtbij ouders en kinderen georganiseerd, rond het gezin of de school. Op basis van “één gezin, één kind, één plan, één hulpverlener” wordt de zorg bovendien integraal georganiseerd vanuit verschillende disciplines: jeugdzorg, jeugd-GGZ of jeugd-LVB. Ouders worden dus niet meer van het kastje naar de muur gestuurd om de noodzakelijke zorg bij elkaar te sprokkelen. De transitie van de jeugdzorg gaat bovendien de bureaucratie aanpakken en institutionele verlamming doorbreken. Door stevig te investeren in preventie, licht ambulante programma’s en de eigen kracht in het netwerk van het kind wordt de instroom naar kostbare zware zorg verminderd. De zorg voor jeugd wordt hierdoor goedkoper, zo zijn de stoute verwachtingen. Het huidige kabinet is reeds zo vrij geweest een efficiencykorting van 15% in te boeken.

Er is veel nodig om de hooggespannen verwachtingen van de jeugdzorgtransitie waar te maken. Natuurlijk zijn een goed wettelijk kader en financieel raamwerk van belang. Maar de hoge ambities van de transitie – of transformatie – van de jeugdzorg zijn vooral afhankelijk van de professionals die daadwerkelijk met kinderen en gezinnen aan de slag gaan. Deze hulpverleners moeten vanuit wet & wethouder het vertrouwen krijgen om te doen wat nodig is om kind en gezin op het rechte spoor te brengen. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Verschillende gezinsdrama’s en incidenten hebben het vertrouwen in de jeugdzorg en haar professionals geschaad. Het gevolg was een overdaad aan richtlijnen, beleid en protocollen, met als onhaalbaar doel het uitsluiten van incidenten. De samenleving is helaas niet volledig maakbaar. Ondertussen nam de regeldruk toe. Het volgen van deze regels leek bijna belangrijker dan het bereikte resultaat. De bureaucratie nam toe, hand in hand met een sterke verantwoordingscultuur. Een onwenselijke beweging, die nu gelukkig aan het kenteren is.

Gemeenten krijgen nu de kans om dichtbij hun burgers de zorg voor jeugd opnieuw te organiseren, in de wijken, buurten en scholen. Vertrouwen in de mensen die dit moeilijke vak uitvoeren is daarbij zogezegd essentieel. Als de gemeenten streven naar een echte transformatie van de jeugdzorg, dan horen hulpverleners daarin een centrale rol te krijgen, met al het vertrouwen dat zij verdienen.

Met vriendelijke groet,

drs Arthur Schellekens Jeugdzorg Nederland

Bestuurssecretaris / Hoofd Strategie & Communicatie

Posted in: Uncategorized