Zet hufters op de trap

In de Volkskrant van 5 januari staat een groot interview met Marion Huisinga, directeur van het reïntegratiebureau M-Powerment in Amsterdam. Met redelijk succes probeerde zij jarenlang cursisten, van wie de meesten al door officiële instanties waren afgeschreven, aan het werk te helpen. Toen een conflict met een Marokkaans-Nederlandse vrouw uit de hand liep, haalde de gemeente cursisten bij Huisinga weg. “Ze kan de veiligheid niet garanderen,” aldus de gemeente Amsterdam. De omgekeerde wereld!

Door ‘trial and error’, maar vooral door voorbeeldgedrag van ouders leren jonge kinderen de kunst van het beïnvloeden. Afhankelijk van de omstandigheden leren sommige kinderen dat vriendelijk vragen meestal werkt, maar dat het antwoord ook nee kan zijn. Andere kinderen leren dat gillen en schreeuwen, jengelen en dreigen heel effectieve manieren zijn om iets te krijgen wat je hebben wilt. “Op een gegeven moment wil je gewoon rust en dat het jengelen stopt. Doodmoe geef ik ze dan wat ze hebben willen,” aldus een moeder in een uitzending over opvoeding op TV. “Er helpt maar een ding”, aldus de professionele opvoedster uit het programma. “Afspraak is afspraak. Ja is ja en nee is nee. En wanneer ze blijven jengelen, dan zet je ze op de trap tot ze tot inkeer zijn gekomen.”

Ook in de volwassen wereld helpt jengelen, blijven zeuren, schreeuwen en dreigen. Mensen met een hele grote mond krijgen vaker dan gemiddeld hun zin. “Om van het gezeur af te zijn”. Of omdat al dat (verbale) geweld toch wel intimiderend werkt. Of het nu de Roma-familie Nicolic uit Utrecht is die na jaren en jaren van overlast en huisuitzettingen op kosten van de gemeente in een landhuis mocht gaan wonen of de vrouw uit de inleiding die door het gebruik van geweld onder een reïntegratietraject uit kwam. Hufterig gedrag werkt.

Gemeenten zijn over het algemeen niet goed in het handhaven van duidelijke gedragsafspraken met sommige burgers. Gemeenten zijn burgers klanten gaan noemen. En klanten moeten als koningen worden behandeld. Zelfs wanneer ze zich als een hufter (blijven) gedragen. Misschien zouden we de dienstverlening aan burgers met wie geen afspraken over gedrag te maken zijn gewoon helemaal moeten staken. We zouden ze als het ware ‘op de trap’ kunnen zetten tot ze tot inkeer zijn gekomen. Ik ben benieuwd wat daar het effect van zou zijn.