Solidariteit tussen generaties

Posted on 27 augustus 2012

2


Wanneer er gesproken wordt over solidariteit tussen generaties, gebeurt dat vaak door het benadrukken van tegenstellingen of tegenstrijdige belangen. Over solidariteit tussen generaties wordt gesproken als over iets dat er niet zou zijn in plaats van iets vanzelfsprekends. Dat is niet terrecht.

“Het pensioen van een jonge werknemer is lang zo zeker niet als die van de oudere, er worden nauwelijks ingrepen gedaan om de uit zijn voegen barstende zorg betaalbaar te houden en verduurzaming van de samenleving wordt steeds verder op de lange baan geschoven. Gecombineerd met oprakende aardgasbaten en waarschijnlijk een hoge schuldenlast is de kans reëel dat de volgende generatie het voor het eerst sinds lange tijd minder heeft dan zijn ouders”, stelt Hidde Boersma, chef denktank van de G500. En het verkiezingsprogramma van de 50+ partij stelt: ‘Mensen die op een onbezorgde oude dag hadden gerekend, komen bedrogen uit.’ En: ‘Zonder ingrijpen worden we de komende jaren weer het meest geplukt’. Jong beschuldigt oud en oud beschuldigt jong. “Het wordt allemaal minder en dat is voornamelijk de schuld van de andere generatie”.

De werkelijkheid ligt, zoals altijd, een stuk genuanceerder. Het is aantoonbaar niet zo dat ouderen de afgelopen jaren het meest hebben ingeleverd. En er worden wel degelijk (pijnlijke) maatregelen genomen en voorbereid die de toekomst van ons land ook voor de volgende generaties veilig moeten stellen. Jonge mensen zijn geen egoïsten die alleen maar aan zichzelf denken en senioren zijn geen profiteurs die het er collectief van nemen. Generaties zijn binnen elke gemeenschap (gezin, gemeente, land)  van elkaar afhankelijk. Dat was zo en dat is nog zo. En zo gedragen de meeste mensen zich gelukkig ook.

Als jong gezin zijn wij maar wat blij met de hulp van onze gepensioneerde (schoon)ouders. En als maatschappij hebben we veel profijt van het vele vrijwilligerswerk dat de, inderdaad steeds fittere, generatie ouderen verricht. Zonder die hulp van oud naar jong zou het leven een stuk ingewikkelder worden. Andersom ligt het in de lijn der verwachtingen dat wij, wanneer onze ouders hulpbehoevender worden, ook onze handen uit de mouwen steken. En als maatschappij staan we garant voor de zorg voor senioren, wanneer ze kwetsbaar worden. Ook wanneer dat geld kost. Die solidariteit is er en die solidariteit moet er blijven.

Politiek gaat over de eerlijke verdeling van middelen. En politiek gaat over verantwoordelijkheid. Voor onszelf en voor de ander. Solidariteit tussen generaties is voor iedere gemeenschap essentieel. Laten we dan stoppen over solidariteit te spreken als over een gevecht om middelen. Solidariteit is vanzelfsprekend. En gelukkig handelen we daar over het algemeen naar.

Posted in: Uncategorized