Het zijn wel mensen, mijnheer

Posted on 13 april 2012

6


Heel veel mensen en  gezinnen, ook in Oss, krijgen sinds enkele jaren bericht dat hun vluchtelingenstatus niet langer geldig is omdat hun land  inmiddels volgens de regels een veilig land geworden is. Zonder vluchtelingenstatus is het wachten op uitzetting. Iets dat, ook door de inzet  van advocaten, zo lang mogelijk wordt uitgesteld of getracht wordt te voorkomen. In het Brabants Dagblad van 13 april heeft een dergelijke situatie een gezicht gekregen.

De familie Habonimana woont sinds zeven jaar in Nederland. Een voorbeeld van integratie. Vader had werk en de (in Nederland) geboren kinderen gaan naar school. Nu hun vluchtelingenstatus verdwijnt mag vader niet meer werken, is er geen inkomen, en is het wachten op uitzetting. Wel blijkt het nog mogelijk om een nieuwe asielaanvraag te doen. Uiteraard gebruikt de familie ook deze laatste strohalm om uitzetting te voorkomen.

De wet schrijft voor dat in afwachting van dit “allerlaatste oordeel” geen gemeenschapsgeld mag worden gebruikt  om deze mensen van een inkomen te voorzien. De overheid heeft voor mensen in een dergelijke situatie voorzieningen getroffen in een asielzoekerscentrum. In afwachting van de allerlaatste uitspraak van het IND hebben ze recht op opvang en ondersteuning in een hiervoor gebouwd centrum. Helaas kan het wachten op de laatste uitspraak wel zes maanden duren.

Wat een menselijk drama. Een leven opbouwen in Oss. Volop deelnemen aan de maatschappij en dan toch (want zo hebben we het in Nederland afgesproken) is de kans groot dat je het land moet verlaten. Nog eens zes maanden leven tussen hoop en vrees in een nieuwe omgeving. Verschrikkelijk. Wat hartverwarmend dat er mensen zijn die zich het lot van deze mensen aantrekken en alles doen wat mogelijk en onmogelijk is om te kijken wat nog wel kan.  Je zou ieder mens in een vergelijkbare situatie zo’n warm netwerk gunnen. Helaas is dat maar zeer weinigen gegund.

De wet is hartstikke duidelijk. Voor mensen als de familie Habonimana heeft de overheid voorzieningen getroffen in asielzoekerscentra. Het is niet toegestaan gemeenschapsgeld aan te wenden om  hen in Oss te helpen, hoe graag we dat misschien ook zouden willen.  De gemeente Oss mag geen huur betalen, geen uitkering verstrekken en ook geen voorziening treffen van waaruit bijvoorbeeld vluchtelingenwerk hetzelfde zou kunnen doen.

Laat het duidelijk zijn. De gemeente Oss heeft de asielwet niet bedacht. Ook zet de gemeente Oss geen burgers uit. Wel bestaan er wetten waar ook wij ons aan te houden hebben. Ergens is dat maar goed ook. Er bestaan in Nederland veel, heel veel families Habonimana. Hoe veel pijn het ook doet wanneer je kijkt naar foto’s in de krant, regels bestaan er ook om duidelijkheid te verschaffen en willekeur te voorkomen. Niemand verbiedt burgers om particulier geld te verzamelen om het gezin Habonimana de komende maanden in afwachting van de uitspraak van het IND in Oss te onderhouden. De persoon René Peters is de eerste die een bijdrage stort op een te openen rekening. De wethouder houdt zich aan de wet. Moeilijk..

Posted in: Uncategorized