Idealisme vs cynisme

Posted on 9 december 2011

2


In Nederland heerst al tien jaar een negatieve stemming, zegt  Gabriël van den Brink in Vrij Nederland. “Onder meer omdat onze verwachtingen veel te hoog gespannen zijn. In de moderne samenleving stellen we steeds hogere eisen aan elkaar: op de werkvloer, in relaties, in het onderwijs en de zorg. Daardoor zijn dingen die vroeger normaal waren nu niet meer acceptabel”. Van den Brink: “Weg met dat gesomber over egoïsme, onbehagen en verloedering. De doemdenkers hebben ongelijk”.

Zijn nieuwste boek Eigentijds idealisme. Een afrekening met het cynisme in Nederland is de populaire uitgave van jarenlang onderzoek waarin van den Brink aantoont dat het met Nederland en de Nederlanders zo slecht nog niet gaat. Inderdaad zijn we individualisten geworden. Toch verliezen we onze medemensen niet uit het oog. We zijn nog steeds kampioen liefdadigheid en vrijwilligerswerk. Van den Brink: “We hebben nog steeds veel voor elkaar over. Maar doordat we steeds hogere verwachtingen krijgen en steeds hogere eisen stellen, nemen we voortdurend tekortkomingen en misstanden waar. Dat wekt de indruk dat het in Nederland steeds slechter gaat. Zo slecht gaat het niet. Sterker nog, als we er in slagen ons idealisme aan te wenden voor de publieke zaak, ligt er een mooie toekomst in het verschiet.”   

Het Osse college spreekt veel over sociale samenhang, verantwoordelijkheden, de kracht van mensen en sociale netwerken.  Ons coalitie programma heet niet voor niets “Samen werken vanuit de kracht van Oss”.  Heel af en toe bereikt ook mij het gesomber dat de tijd dat mensen iets voor elkaar over hadden lang voorbij is. Dat inspanningen van burgers om verenigingen, netwerken, wijken en dorpen te versterken, Oss samen nog leefbaarder te maken, nutteloos zijn. Dat is dus niet zo. Bovendien…. daar zijn we toch zelf bij? Gabriël van den Brink heeft gelijk.

Posted in: Uncategorized