Onze Vader

Posted on 29 november 2016

8


Het verhaal gaat over een Joodse Rabbi die door een noodlottig ongeval een flinke geheugenbeschadiging had opgelopen. Terug uit het ziekenhuis werd hem gevraagd de gemeenschap in gebed voor te gaan. Omdat hij zich geen gebed meer kon herinneren, begon hij letters te citeren. “Mensen hebben gebeden nodig. God niet. Mocht dat wel zo zijn, dan maakt hij van deze letters heus zelf wel het juiste gebed.”

Het heeft jaren en jaren geduurd. Maar eindelijk is het zo ver. Eindelijk is er een vertaling van het ‘Onze Vader’ die voor zowel Vlamingen als Nederlanders leidend zou moeten zijn. Dat schijnt heel belangrijk te zijn. Althans dat vindt Rome. Iedereen in het zelfde taalgebied hoort op de zelfde manier te bidden. Alsof er in de wereld geen grotere problemen zijn.

Het zal even wennen worden voor de gelovigen. Sommige zaken verander je tenslotte niet zomaar. En moeten nu echt al die boeken opnieuw worden aangeschaft omdat er een paar woorden zijn veranderd? Het mag wat kosten blijkbaar. Gelukkig zijn er gebedskaartjes beschikbaar. Dat maakt het bidden eenvoudiger. En zijn er inlegvellen voor missalen. Dat drukt de kosten. Naast een taalkundige en een theologische kant, wordt ook de praktische kant niet uit het oog verloren.

De kerk begint langzaam op te krabbelen uit de diepste crisis die een kerk over zichzelf kan afroepen. Mede door Paus Franciscus en zijn inzet voor menselijke waardigheid en milieu, wordt zelfs weer een beetje aan zelfvertrouwen gewonnen. Maar moet de kerk zich nu echt druk maken over de versie van het Onze Vader, die gelovigen in Vlaanderen en Nederland gebruiken? De Rabbi had gelijk. De mens heeft gebeden nodig. God niet. God valt niet over een woordje.

 

 

Posted in: Uncategorized