Jeugdwet: voor zorg, zonder preventie

Posted on 14 februari 2013

0


 Met enige regelmaat zal op mijn weblog een gastbijdrage worden geplaatst. Deze zevende gastbijdrage is geschreven door Bert Prinsen van de Opvoedzaak (www.opvoedzaak.nl)

Er was een wachtlijst van maar liefst 600 gegadigden, maar ik kon er gelukkig bij zijn:  een voorlichtingsbijeenkomst van het T-bureau over de nieuwe jeugdwet. Na een zeer uitvoerige raadpleging van alle betrokkenen in de jeugdsector, en meer dan 100 reacties op de concepttekst,  gaat de nieuwe wet nu naar de Raad van State voor advies. Nog steeds met de status: concept.

Verheugd constateerde ik dat in dit tweede concept aanzienlijke veranderingen zijn doorgevoerd. Meer nadruk op kwaliteit, duidelijke regie bij de gemeente, horizontale verantwoording, meer eenheid van taal en het hele jeugdstelsel gaat mee in de wet.

En er zijn zes uitgangspunten in de nieuwe wet opgenomen. Ik noem ze even kort met mijn eigen woorden:

1.            Normaliseren van het opvoeden en opgroeien

2.           Opvoeden en opgroeien is een zaak van iedereen: de pedagogische civil society

3.           Hulp gebaseerd op eigen kracht

4.           Versterken van het netwerk van gezinnen

5.           Niet overnemen maar ondersteunen

6.           Aanpak van problemen volgens 1 gezin, 1 plan, 1 regisseur

Dit alles wekt bij mij de indruk dat de wetgever inzet op versterking van positief jeugdbeleid, meer werk gaat maken van preventie en sterker wil maken al het vele dat al goed gaat bij kinderen, jongeren, ouders en gezinnen. En dat het opvoeden weer iets wordt waar iedereen zich mee mag, sterker nog móet bemoeien. Want opvoeden = samen leven.

Ik was dan ook zeer teleurgesteld dat  het vervolg van de bijeenkomst – en dat geldt ook voor de wet zelf – vooral ging over probleemgezinnen, het optuigen van een gestroomlijnde, specialistische curatieve zorg, over positionering van de jeugd-ggz en de huisarts, over privacy-kwesties bij ingewikkelde multiproblemgezinnen, over kwaliteit van de (specialistische) zorg.

Het CJG wordt niet opgenomen in de jeugdwet, de verbinding met het onderwijs is niet gelegd. Over preventie wordt nauwelijks gesproken, in elk geval worden er geen kwaliteitseisen aan gesteld. Dat mogen gemeenten zelf doen.

Prachtig die beleidsruimte voor gemeenten, maar mij bekroop het gevoel dat de wetgever toch vooral een jeugdwet heeft ingericht voor die (laatste) 5% van gezinnen, ouders en kinderen, met vooral ernstige problemen. En dat al die ouders en kinderen, die het normaal gesproken goed doen, maar soms wel eens een steuntje in de rug kunnen gebruiken, het verder zelf mogen uitzoeken.  Al dan niet met hulp van de gemeente, maar dat mag die zelf bepalen. Ik wil niet cynisch of pessimistisch doen, maar in tijden van zware bezuinigingen, weet ik wel wat er gaat gebeuren. Wie in wil zetten op positief jeugdbeleid en preventie krijgt het buitengewoon lastig. Een gemiste kans!

 

Posted in: Uncategorized