Jongens verdacht van doodslag grensrechter

Posted on 4 december 2012

7


Richard Nieuwenhuizen, een enthousiaste voetbalvader, werd afgelopen zondag zodanig gemolesteerd dat hij maandag aan zijn verwondingen overleed. Helaas staat dit ‘incident’ niet op zichzelf. Geweld rondom voetbalvelden lijkt eerder toe dan af te nemen, ondanks de zware straffen. 

Iedere vezel in een normaal mensenlichaam schreeuwt om een harde aanpak van de jongens van 15 en 16 jaar die deze grensrechter na de wedstrijd van hun team geslagen en geschopt hebben. Minister Opstelten (nooit te beroerd om de vox populi hardop te verwoorden) laat dan ook weten dat de jongens zwaar moeten worden gestraft en tot voorbeeld moeten worden gesteld om de agressie in het jeugdvoetbal in te tomen. Maar alleen met zwaardere straffen zal geweld rond het voetbalveld niet verdwijnen. En net doen alsof dat wel zo is, is loze praat en lost niets op.

Binnen de sport moeten kinderen leren omgaan met tegenstand, teleurstellingen en tegenslag. Misschien zelfs hier en daar wel met onrechtvaardigheid. Volgens Plato is sport dan ook een voorbereiding op het ‘echte leven’. Maar heel veel kinderen worden thuis niet geconfronteerd met tegenstand. Ze worden als kleine prinsjes en prinsesjes op een zo comfortabel mogelijk wijze door het leven geholpen. “Word je gepest op school? Dan gaat mama met de juf praten”. “Heeft de juffrouw je straf gegeven, maar was je niet de enige? Papa belt wel even”. “Had bijna de hele klas een onvoldoende? Dan moet het aan de kwaliteit van de leraar liggen. Mama mailt wel naar de teamleider om een herkansing te regelen.” “Roept die vervelende buurman je tot de orde? Waar haalt hij het gore lef vandaan.”

Waneer kinderen als ‘prinsjes’ worden opgevoed en ouders langs de lijn bovendien het ‘goede voorbeeld’ geven. Is het dan zo onlogisch dat die ‘prinsjes’ tegenslag of vermeende onrechtvaardigheid als een persoonlijk belediging zien? Een belediging die moet worden rechtgezet, desnoods met geweld? Naast de roep om zwaardere straffen zou er binnen scholen, voetbal- en andere sportclubs, eventueel met behulp van professionals van het Centrum voor Jeugd en Gezin, structurele aandacht moeten zijn voor opvoeding van kinderen en voorbeeldgedrag van ouders. Dat is geen stoere en makkelijke boodschap. Maar volgens mij wel een juiste.

Posted in: Uncategorized